Uzun zamandır yaşanmamış güzel bir an oldu hayatımda geçenlerde. Konstantiniyye’yi güzel yapan şeylerden bir tanesi rahat geçen uzun yolculukların yarattığı sosyallikti. Genelde vapurda yaşanan bu anlarda, insanların elinde bulunan fiziki gazetelere kaydırılan gözlerinden doğan gündeme ilişkin sohbetlere girilir, yolculuklar boş geçmezdi. Artık hayatımızda fiziki şeylerin kalmamasından mı yoksa şehirde rahat bir yolculuğun imkansızlığından mı bilinmez eskiden kalan bu anılarıma yenileri pek eklenmiyordu. Burada anlatacağımdan bir önceki anımın üzerinden üç yıldan fazla geçti.

Bu minik bilgisayar kanımca üretilmiş en ikonik UMPC adayları arasında sayılır. Panasonic’in meraklıları tarafından gayet iyi bilinen dayanıklı bilgisayar modelleri olan Toughbook serisinin en küçük parçası. 2014 Yılında piyasadan çekildiğinde $1400 gibi bir fiyata satılan bu cihazı artık çok uygun fiyatlara almak mümkün. Sadece endüstriyel tasarım çizgisini takdir etmek için bile bu paraya değer.

Bir saha bilgisayarı olması için tasarlandığından CF-U1 tek çekirdekli Intel Atom işlemcisiyle kimi uygulamalar için fazlasıyla güçsüz sayılır. Dokunmatik ekranın ve kısıtlı portun sınırlayıcılığı da düşünüldüğünde minik bir x86 bilgisayarın varlığının önemli olacağı alanlar dışında pek işlevsiz kalacağı görülebilir. Benim fikrim bu bilgisayar ile sahada dijital kısadalga amatör telsiz çalışmalarımı yapabilmek ve Openstreetmap haritalama işlerinde sahada kullanabilmek idi. Bunun için zavallı bilgisayarı Windows’un ağır pençelerinden kurtarıp hafifletmek gerekiyordu ve bunu yapabilmek için harcadığım zamanı başkalarının da harcamaması için deneyimlerimi paylaşmaya karar verdim.

Başlık her ne kadar “click-bait” niteliğinde olsa da aslında bu yazının tam olarak kastetmeye çalıştığı noktanının en net özetini ifade ediyor. Yakın zamanda insanların, insanca yaşamak için mahremiyete ihtiyaç duymasının maddi gerekliliklerinden biri üzerine düşünme fırsatı buldum. Bu o kadar temel bir gereklilik ki; hava, su gibi maddi kaynaklarla kıyaslanabilecek kadar elzem ve tükenebilen bir kaynak: Gürültü. Ses veya ışık gibi toplumun ortak eylemlerinin yarattığı bilgi gürültüsü bahsetmek istediğim.

Bu iddialı ifadeye nasıl vardığımı açıklamak isterim. Ne zaman Claude Shannon’un bilgi teorisine ve entropi kavramına görece yüzeysel bir hakimiyet elde ettim, dünyayı bir daha eskisi gibi görmeyi başaramadım. Neredeyse bilişsel yapıtaşı sayılacak bu kavramı bilen herkes bu durumu yaşıyor mu bilmiyorum lakin çok açıklayıcı ve kimi zaman korkutucu bir araç olduğu kesin. Şayet bilgi ile hayatını karartmak isteyen biri var ise bu konuyu hararetle tavsiye ederim. Evren asla tekrar eskisi gibi olmuyor. Profesyonel yaşamım dahil güvenlik ile uğraşınca hali ile her olağan şey bir anda entropi sorunu haline geliyor.

There is an always haunting problem of backup plans. Geographic distribution of backups. If you ever planed for a solid backup plan, you probably know the drill. The rule of three: Three copies, 2 different formats, 1 different place. There is also a adage that says only the paranoid survive. So having more of any part of the rule are always welcome with cost. Any addition to your backup structure costs you your personal time, computing power and money in different forms.

When my freshly installed Nextcloud instance asked me how I would describe my poor system’s welcoming page, slogan was obvious.

Proudly self hosted on Libre Hardware - Limited storage, maximum freedom.

The slogan explains it all. “Limited storage” as all I could score was a 750GB spinning rust in hopes that I can resurrect old discarded hardware with a new purpose for use. New purpose was being working proof of computational liberation, hence the “maximum freedom”.